Waar ik normaal geen moeite heb om m’n gedachtes op papier te krijgen, is dat vandaag anders. Ik denk aan gisteren, Koningsdag 2021, en ergens maakt die dag me verdrietig.

Weet je, normaal gesproken is het een dag waarop mensen feest vieren, samen komen en zich even kunnen laten gaan om zo te ontsnappen aan de waan van de dag. Maar dit jaar was dat anders. Er was geen feest meer, het plezier was weg, de vrijheid is verdwenen!

Wat we met z’n allen ook proberen; het lijkt voor velen momenteel onmogelijk om te ontsnappen aan die waan. Een simpele blik naar buiten is voldoende om de waanzin te aanschouwen. Vorig jaar tijdens Dodenherdenking sprak de Koning zijn fameuze woorden nog uit “Niet normaal maken wat niet normaal is..”. Maar kijk nu eens waar we met z’n allen staan?! Het is een jaar later en het lijkt alsof ‘waanzin’ veranderd is in ‘zin’, alsof normaal, abnormaal is geworden en waar vrijheid lijkt verworden tot een eng woord. Het lijkt alsof veel mensen juist willen dat hun verworven vrijheden worden afgenomen; velen juichen allerlei beperkende maatregelen toe en waarom?

Het antwoord is angst..

Bang gemaakt voor een virus, angstig voor de dood die erop zou kunnen volgen, accepteren velen nagenoeg alles voor een gevoel van schijnveiligheid. Want zeg nou zelf: rechtvaardigt een virus met een sterftegetal van 0,15 procent al deze extreem beperkende maatregelen? Het antwoord mag duidelijk zijn.

Nog niet zo heel lang geleden stierven tientallen miljoenen mannen en vrouwen voor de vrijheid die wij tot voor kort nog hadden. 77 jaar geleden was Arnhem het strijdtoneel van een van de bekendste slagen uit de Tweede Wereldoorlog. Gisteren stonden vele veteranen en oud-militairen opnieuw in die stad in een poging om zo de vrijheid en veiligheid van duizenden mensen te waarborgen. En waar de slag om Arnhem tijdens de Tweede Wereldoorlog jammerlijk mislukte, was de missie ten tijde van Koningsdag 2021 wel een groot succes! Een alsmaar groter wordende groep veteranen van diverse missies, stond op Koningsdag 2021 zijde aan zijde om opnieuw de grondrechten van onze Nederlandse burgers te beschermen en te waarborgen! Samen hebben wij erop toegezien dat een groep mensen hun recht van demonstratie konden uitoefenen!

Een groep mensen die opstaat tegen een, in hun ogen, doorgeslagen overheid. Een overheid die middels geweld en repressie burgerrechten in rap tempo afneemt, die middels allerlei opgetuigde wetten vrijheden inperkt en daarmee tientallen miljoenen doden met een simpele pennenstreek aan de kant schuift.

En hier komt het punt waarvan ik verdrietig word..

Het kan en mag niet zo zijn dat dat miljoenen broeders en zusters voor niets gestorven zijn in hun strijd voor onze vrijheid. Maar behalve dat het me verdrietig maakt, is het tevens iets waarover ik andere emoties ervaar met duidelijke strijdlust als gevolg. Wat hier gaande is, heeft niets te maken met waar ik me als veteraan ooit voor heb ingezet en hard voor heb gemaakt. En dus maak ik mezelf opnieuw hard voor datgene waarin ik geloof. En dus zal ik opnieuw strijden voor datgene wat goed is. En dus zal ik opnieuw alles geven wat in me zit. Wat hier in dit land gebeurt, heeft niets meer te maken met vrijheid en democratie.

Het heeft wel te maken met onderdrukking. Het heeft te maken met het afnemen van menselijke waarden. Het heeft te maken met onrecht. En het heeft ook te maken het aftuigen van een land waarin ik me ooit prettig en fijn voelde. Dat land bestaat niet meer en daarom doet het me veel om te zien dat burgers en veteranen gisteren op de Markt in Arnhem.. zijde aan zijde..streden voor hetzelfde doel!

Vrijheid en democratie waarbij ruimte is voor menselijke waarden. Het maakt me trots om hier deel van te mogen uitmaken. Door hier te staan kan ik mezelf in de spiegel aankijken; dringt het besef door dat ik voor het goede en rechtvaardigheid strijd met een gevoel van eer als beloning!

Deze boodschap hebben alle aanwezigen veteranen en oud-militairen gisteren met verve gebracht.