In 1992 ging de fuselierstraditie van de Garde Brigade Prinses Irene over van het 13e naar het 17e. Tijdens die overdracht vond er een uitreiking van invasiekoorden plaats in Normandië aan kersverse fuseliers van de Alpha-compagnie door veteranen van de Prinses Irene Brigade, die destijds gevochten hadden in WO II.

Die traditie is sindsdien blijven voortbestaan en het invasiekoord wordt met trots gedragen. Die traditie was niet bekend bij het 13e waar ik onderdeel van uitmaakte. Wij moesten onze invasiekoorden voor afzwaaien gewoon netjes bij de fouf inleveren.

Tijdens een inzet van In Het Gelid Voor Vrijheid, raakte ik in gesprek met Korporaal der Fuselier K. een veteraan van het 17e. Hij vroeg mij naar het ontbreken van het koord en ik vertelde hem dit verhaal. Bij hem ontstond de gedachte mij het invasiekoord te overhandigen maar wél volgens traditie. Korporaal der Fusiliers K. heeft vervolgens uitgezocht wat de formele regels waren voor het dragen van het koord en heeft vervolgens zijn idee omgezet in daad.

Op een van de plaatsen waar ooit de soldaten van de Prinses Irene Brigade hebben gevochten zou een uitreiking gaan plaatsvinden. In overleg werd gekozen voor het maasfront, net boven Den Bosch Noord en even onder Hedel. De uitreiking van het invasiekoord zou daar plaatsvinden en worden bekrachtigd met een slok Calvados én in vol tenue te water.

Bij deze traditie mocht In Het Gelid Voor Vrijheid niet ontbreken en zo geschiedde. Het werd een krankzinnig mooie dag. Wat een fijne club mensen en wat een verbinding. Ongekend. Met een nat pak, mijn prachtige invasiekoord en warme gevoelens kijk ik nu al terug op een onvergetelijke gebeurtenis.

Ik ben een uiterst trotse fuselier in het bezit van invasiekoord dat ik met trots en eerbied zal dragen. Korporaal der Fuseliers K., dank je wel.

Ik zal het invasiekoord, evenals mijn baret, met trots dragen.